Ушбу светодиодлар марсоход манипуляторида жойлашган MAHLI (Mars Hand Lens Imager) камераси таркибига киради. Суратнинг ўзи эса Curiosity’нинг “мачта”сига ўрнатилган Mastcam камераси орқали олинган. Одатда олимлар MAHLI’нинг ёритгичларини кундузи, чуқур сояга тушиб қолган жойларни ёритиш учун қўллайди — масалан, бурғиланган тешикларнинг ички деворларини ёки аппарат корпуси ичидаги асбобларга олиб борувчи трубкаларнинг кириш каналларини. Миссиянинг бошида худди шу светодиодлар тунда ҳам ишлатилган: бурғиланган тешик деворларидаги қатламланиш ва бошқа майда деталларни кўриш орқали тош жинслари таркибини аниқлашга ёрдам берган. Бироқ бурғилаш услуби ўзгартирилгандан сўнг, тешиклар деворлари жуда қиррали бўлиб қолди, натижада бундай деталлар энди ажралиб кўринмай қўйди.

Вазият 2025 йил 13 ноябр куни шартли равишда Nevado Sajama деб номланган нишон бурғилаб текширилгандан кейин ўзгарди. Муҳандислар жамоаси бу тешик деворлари етарлича силлиқ чиққанини пайқади — шу сабабли улар яна қатламларни қидириб кўриш учун ҳаракат қилишга қарор қилди ва ёритиш билан тунги суратга олишни режалаштирди. Ушбу бурғилаш орбитагача кўринадиган ўзига хос геологик тузилмалар учрайдиган ҳудудда амалга оширилган: улар «қутисимон структуралар» деб аталади, юза бўйлаб кўп километрларга чўзилади ва орбитадан қараганда улкан ўргимчак тўрини эслатади.

Curiosity марсоходи NASA’нинг Реактив ҳаракатлантириш лабораторияси (JPL)да ишлаб чиқилган. Бу лабораторияга Пасаденадаги Калифорния технологик институти раҳбарлик қилади. JPL эса Марсни тадқиқ этиш дастури доирасида, NASA’нинг Илмий бошқармаси номидан миссияга раҳбарлик қилади.